Skip to content

V & A: Wat is er mis met de charismatische beweging?

by op 11 september 2012

Een fundamenteel probleem met de charismatische beweging is het emotionele aspect. Dat op zich is een bijzonder protestants fenomeen en het is dan ook niet te verwonderen dat de charismatische beweging daar ontstaan is.

De Katholieke Kerk heeft steeds rede boven emotie geplaatst. Vele protestantse groepen daarentegen leren om eerder op emoties af te gaan dan rede. Een bewijs daarvan is het feit dat protestanten persoonlijke inspiratie bij het lezen van de Heilige Schrift belangrijker vinden dan objectieve waarheid.

Dat de Katholieke Kerk het bij het rechte eind heeft inzake rede en emoties, is niet zo moeilijk om in te zien. Emoties zijn niet verkeerd, integendeel. Maar het is moeilijk voor mensen om zich uitsluitend te laten leiden door emoties. Emoties ebben weg, maar rede blijft. Kijken we maar naar het huwelijk. In het begin is alles liefde en romantiek, maar na enige jaren is het de rede die verantwoordelijk is voor de instandhouding van het huwelijk. Hetzelfde geldt voor het geloof. God raakt onze ziel met bijzondere gevoelens die ons openstellen voor God’s liefde en genade. Maar eenmaal dat we op weg zijn, moeten we verdergaan met onze rede.

Welnu, het probleem met de charismatische beweging is dat het louter emotie-gericht is en zelfs de neiging heeft om rede in de wind te slaan. Medjugorje is daar een goed voorbeeld van. Medjugorje werd sinds het begin geleid door de charismatische beweging. Wanneer de plaatselijke kerkelijke overheid de zieners als niet authentiek verklaarde, leidde het –en nog steeds- tot ernstige conflicten waarbij de kerkelijke gehoorzaamheid overboord gegooid wordt. De reden is omdat emoties de overhand hebben en rede niet langer gevolgd wordt. Immers, de gelovigen “weten” of “voelen aan” dat de bisschop verkeerd is, zelfs indien er objectieve problemen met de zieners en de “boodschappen” bestaan.

Het feit dat de charismatische beweging een en al gevoelens zijn, verklaart ook waarom de aanwezigen hoofdzakelijk uit een jong publiek bestaan. Nooit ziet men er een 80-jarige. De emoties ebben na een tijd weg, en zo ook de charismatische gelovigen. Geen wonder dan dat de charismatische beweging slechts een beweging blijft, en niet gans de Kerk overneemt.

“Genaden voor (bijna) iedereen!”

Maar een ander groot probleem zijn de bijzondere giften van de Heilige Geest die sommige van de leden genieten. Ten eerste is het niet zeker dat de giften wel degelijk van God komen. Ze kunnen even goed geacteerd zijn of van de duivel komen. Het leidt geen twijfel dat sommigen daadwerkelijk door God geïnspireerd worden, maar de vraag is of dat het geval is voor allen. Vergeten we immers niet dat ook de protestantse charismatische beweging dezelfde giften opeist … zelfs indien die buiten de Kerk staan. Het is bovendien een bijzonder vreemd fenomeen dat alleen de leden van de charismatische beweging de gave van profetie, het spreken in vreemde talen, enzovoort hebben. God is niet selectief in het begunstigen van genaden.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: