Skip to content

V & A: Is de Mis geen verloochening van het Kruisoffer, alsof dit niet voldoende zou geweest zijn?

by op 13 oktober 2011

BEZWAAR: “ Christus heeft zich op Calvarie eenmaal voor de mensen opgeofferd en daarmee de Verlossing bewerkt van alle mensen uit alle tijden en plaatsen. Houdt nu de leer van de Katholieke Kerk over het Misoffer, dat nl. daarin Christus iedere dag opnieuw geofferd wordt, geen verloochening in van het Kruisoffer, alsof dit niet voldoende zou zijn geweest? En is deze leer niet in strijd met die van de apostel Paulus in zijn Brief aan de Hebreeërs?”

ANTWOORD:

We moeten vooropzetten dat het H. Misoffer zeker een verloochening van het Kruisoffer zou zijn, wanneer de Mis een ander offer zou zijn dan het Kruisoffer. Maar dat is volgens de katholieke leer niet zo. De catechismus zegt duidelijk, dat het H. Misoffer hetzelfde is als het Kruisoffer en alleen naar de wijze van offeren verschilt. Zo leert ook het Concilie van Trente. Want dezelfde Christus, die zich op Calvarie op bloedige wijze voor de mensen geofferd heeft, offert zich op onbloedige wijze in de H. Mis door de priester. Het Misoffer zou ook een verloochening van het Kruisoffer genoemd kunnen worden, als het dezelfde bedoeling had; maar ook dat is niet het geval. Aan het kruis heeft Christus immers voor de mensen de Verlossing en alle genaden verdient; in de H. Mis worden de reeds verworven verdiensten van het Kruisoffer op de mensen toegepast, aan hun toebedeeld; en dat is heel iets anders. En nu is het juist zo mooi, dat de H. Mis de mystieke herdenking van het Kruisoffer is, zo wordt de gedachtenis daarvan onder de mensen levendig gehouden en daardoor precies worden de genaden, die door het Kruisoffer verdient zijn, aan de mensen gegeven.

En dus is het Misoffer geen verloochening van het Kruisoffer. De teksten van St. Paulus, waarmee de protestanten willen bewijzen, dat er naast het Kruisoffer geen ander offer mag staan, vinden we in het negende hoofdstuk van de Brief aan de Hebreeërs, vooral vers 12: “Christus . . . is het heiligdom binnengegaan . . . door Zijn eigen bloed . . . ééns voor altijd”; vers 25 “Ook droeg Hij Zich niet meermalen op”; vers 28 “Zo is ook Christus één enkele maal geofferd.” Maar hier maakt de Apostel een tegenstelling met de steeds herhaalde offers van de Joden onder het Oude Verbond, waartegenover hij dan Christus’ ene offer stelt, dat de Verlossing heeft gebracht; en deze teksten slaan dus helemaal niet op het Misoffer. En die lering van St. Paulus onderschrijven wij katholieken natuurlijk volkomen; want wij zeggen immers niet, dat het H. Misoffer nodig is om ons te verlossen. En de talrijke offers van de Joden kunnen niet vergeleken worden met het steeds weer opnieuw en overal opgedragen misoffer; want zij waren alleen maar voorafbeeldingen van het Kruisoffer, terwijl de H. Mis door God is ingesteld om ons de verwachtingen van het Kruisoffer mee te delen.

(Bron: De Katholieke Kerk, Deel III, EE.PP. Felix Otten en C.F. Pauwels O.P., 1946)

Advertenties

From → H. Mis

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: